είναι 6.30 το πρωί. όλο το βράδυ έβρεχε κι η κεσμήν δίπλα του δεν έκλεισε μάτι.ποιος ξέρει κάτι θα την πείραξε από το φαγητό ίσως. σηκώνεται. πάει στην τουαλέτα. πλένει πρώτα τα χέρια του. παίρνει τη βούρτσα των δοντιών και ξεκινά νωχελικά κάπως το βούρτσισμα. θυμάται την κουβέντα του γιατρού του πίσω. ισμέτ. πρέπει να φτάνεις και τα πίσω πίσω δόντια. μην το ξεχνάς. εκεί μαζεύονται όλα. συνεχίζει. το μπάνιο είναι πολύ κρύο σήμερα. έχει αφήσει τη βρύση να τρέχει στο ζεστό, αλλά μάταια. δεν έχουμε ζεστό νερό. ξέχασα. λέει στον εαυτό του.δεν θα ξυριστώ σήμερα. αύριο ίσως. πλένει το πρόσωπό του.πάει στην κουζίνα. παίρνει το λευκό το φλυτζάνι του καφέ και το γεμίζει με νερό. κάθε πρωί η ίδια διαδρομή. ανάβει το γκάζι, βάζει να ψήσει τον καφέ .ανάβει ένα τσιγαρο καθώς περιμένει. δεν σκέφτεται τίποτα. ή μάλλον τα σκέφτεται όλα. την κεσμήν, τα παιδιά, τον ρούμπι που γνώρισε εχτές και του πε έλα σήμερα πρωί, κατά τις 8. ένας μάστορας μου είπε για δουλειά.μπορεί να μας πάρει και τους δύο.βγάζει τον καφέ. τον σερβίρει στο φλυτζάνι. ανάβει κι άλλο τσιγάρο. κοιτάζει το ρολόι στον τοίχο απέναντι. έχει πάει 7. σηκώνεται χωρίς να βιάζεται. πίνει τον καφέ στα όρθια. αργά. αλλά στα όρθια. το τσιγάρο τελείωσε. πηγαίνει στο δωμάτιο. ντύνεται.βάζει τα ρούχα της δουλειάς. μια μπλε φόρμα. αυτές της εργασίας.είναι ωραία. έχουν πέσει μπογιές πάνω βέβαια. έχει κι ένα κάψιμο στο αριστερό μπατζάκι. αλλά τη δουλειά της μια χαρά την κάνει .βγαίνει απ' το σπίτι. κατεβαίνει στον δρόμο και βλέπει τη στάση του λεωφορείου γεμάτη κόσμο. θα περπατήσω. μέχρι την ομόνοια το κάνω λιγότερο από τρία τέταρτα συνήθως. περπατά βιαστικά. όσο πιο αθόρυβα. το κεφάλι ευθεία. κοντά στον τοίχο. δεν πιάνει το βλέμμα κανενός. φτάνει στη μενάνδρου. εκεί νιώθει σχετικά ασφαλής. ψάχνει με τα μάτια του τον ρούμπι. έχει αρκετό κόσμο γύρω. ακούει κάποιους να τρέχουν. φωνές. ο κόσμος πλησιάζει προς το μέρος του. δεν καταλαβαίνει τι γίνεται. σηκώνεται στις μύτες των ποδιών. αστυνομία. πολλοί. τους έχουν κυκλώσει. βγάζει το κινητό. πρέπει να ενημερώσει την κεσμήν. πηγαίνει στα μηνύματα. δημιουργία νέου.το μεσημέρι δεν θα ρθω για φαγητό. μη με περιμέν
αφιερωμένο στο Νίκο Δ.
με όλη τη δύναμη της ψυχής μου.
