το μεσημέρι δεν θα ρθω για φαγητό. μη με περιμέν

είναι 6.30 το πρωί. όλο το βράδυ έβρεχε κι η κεσμήν δίπλα του δεν έκλεισε μάτι.ποιος ξέρει κάτι θα την πείραξε από το φαγητό ίσως. σηκώνεται. πάει στην τουαλέτα. πλένει πρώτα τα χέρια του. παίρνει τη βούρτσα των δοντιών και ξεκινά νωχελικά κάπως το βούρτσισμα. θυμάται την κουβέντα του γιατρού του πίσω. ισμέτ. πρέπει να φτάνεις και τα πίσω πίσω δόντια. μην το ξεχνάς. εκεί μαζεύονται όλα. συνεχίζει. το μπάνιο είναι πολύ κρύο σήμερα. έχει αφήσει τη βρύση να τρέχει στο ζεστό, αλλά μάταια. δεν έχουμε ζεστό νερό. ξέχασα. λέει στον εαυτό του.δεν θα ξυριστώ σήμερα. αύριο ίσως. πλένει το πρόσωπό του.πάει στην κουζίνα. παίρνει το λευκό το φλυτζάνι του καφέ και το γεμίζει με νερό. κάθε πρωί η ίδια διαδρομή. ανάβει το γκάζι, βάζει να ψήσει τον καφέ .ανάβει ένα τσιγαρο καθώς περιμένει. δεν σκέφτεται τίποτα. ή μάλλον τα σκέφτεται όλα. την κεσμήν, τα παιδιά, τον ρούμπι που γνώρισε εχτές και του πε έλα σήμερα πρωί, κατά τις 8. ένας μάστορας μου είπε για δουλειά.μπορεί να μας πάρει και τους δύο.βγάζει τον καφέ. τον σερβίρει στο φλυτζάνι. ανάβει κι άλλο τσιγάρο. κοιτάζει το ρολόι στον τοίχο απέναντι. έχει πάει 7. σηκώνεται χωρίς να βιάζεται. πίνει τον καφέ στα όρθια. αργά. αλλά στα όρθια. το τσιγάρο τελείωσε. πηγαίνει στο δωμάτιο. ντύνεται.βάζει τα ρούχα της δουλειάς. μια μπλε φόρμα. αυτές της εργασίας.είναι ωραία. έχουν πέσει μπογιές πάνω βέβαια. έχει κι ένα κάψιμο στο αριστερό μπατζάκι. αλλά τη δουλειά της μια χαρά την κάνει .βγαίνει απ' το σπίτι. κατεβαίνει στον δρόμο και βλέπει τη στάση του λεωφορείου γεμάτη κόσμο. θα περπατήσω. μέχρι την ομόνοια το κάνω λιγότερο από τρία τέταρτα συνήθως. περπατά βιαστικά. όσο πιο αθόρυβα. το κεφάλι ευθεία. κοντά στον τοίχο. δεν πιάνει το βλέμμα κανενός. φτάνει στη μενάνδρου. εκεί νιώθει σχετικά ασφαλής. ψάχνει με τα μάτια του τον ρούμπι. έχει αρκετό κόσμο γύρω. ακούει κάποιους να τρέχουν. φωνές. ο κόσμος πλησιάζει προς το μέρος του. δεν καταλαβαίνει τι γίνεται. σηκώνεται στις μύτες των ποδιών. αστυνομία. πολλοί. τους έχουν κυκλώσει. βγάζει το  κινητό. πρέπει να ενημερώσει την κεσμήν. πηγαίνει στα μηνύματα. δημιουργία νέου.το μεσημέρι δεν θα ρθω για φαγητό. μη με περιμέν

αφιερωμένο στο Νίκο Δ.

με όλη τη δύναμη της ψυχής μου.

Άνευ Όρων

σε παρακολουθώ να ξέρεις. σε παρακολουθώ στενά. θέλω να μαθαίνω τι κάνεις. τι σκέφτεσαι. τι έχεις στο μυαλό και την καρδιά σου. δεν το ζητώ από σένα σχεδόν ποτέ. μόνο θέλω να μαθαίνω. εντελώς στυγνά. να μαθαίνω τι κάνεις. που βρίσκεσαι. τι λες. ποια η γνώμη σου για την κατάληψη δημοσίων κτιρίων.σε παρακολουθώ. με έναν τρόπο που καμιά φορά η ανηθικότητά του με τρομάζει. μα το κάνω.γιατί η θέληση μου για γη κι ελευθερία είναι ίσως πιο ισχυρή από ποτέ. η θέληση μου να εξερευνήσω όλες τις ανεξερεύνητες ηπείρους του μυαλού και του κορμιού μου κατανικά εντέλει τα πάντα. κι εγώ σ' αυτή τη θέληση, πάει καιρός που παραδόθηκα άνευ όρων.

Έμπνευσις

Είμαστε άπληστα ζώα πάνω σε αυτή τη γη που διψούνε για πόνο και για αίμα. Εντάξει δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Κάποιοι διαβάζουν τα νέα από ειλικρινή περιέργεια.έστω και από ενδιαφέρουν ας πούμε. η πλειονότητα φαντάζομαι πως καρπώνεται το προϊόν του πόνου ως την κινητήρια δύναμη εκείνη που θα την κάνει να δοξάσει τον κύριο και να τον ευχαριστήσει για τη γενναιοδωρία του. κάποιοι όμως ψάχνουν την έμπνευση. αδίστακτοι ή άφοβοι.

Άιντε. άιντε πια.

αυτό το μυαλό πια. παντού μπροστά μου θα το βρίσκω. εγώ θα σε διώχνω και εσύ θα έρχεσαι να με βρίσκεις. και εγώ; να το πάλι πετάχτηκε μπροστά πάλι. ρε τη τσουτσού. εδώ αγόρι μου βιώνουμε την υπέρτατη άνθηση της ψηφιακής τεχνολογίας και εσύ μας ρωτάς ποιός είσαι; και καλά που εσύ είσαι σ' αυτό το τριπ.πρέπει να βάλεις και μας μέσα; και στην τελική ποιοί είμαστε όλοι εμείς; ρε δε μου πάτε στον γεροδιάβολο λέγω γω. σεις θα με τρελάνετε. συ θα με τρελάνεις.

geia xara ntan kai ta koukia mpaglan

Geia sas magkes.

Tha ta poume en kairo.